בית עולם

PAŹ 21, 2014

Żaden czas nie umiera.
Umiera pamięć. Rozwiewa — jak piach czy dym, ugina jak płomień, parzy i znika. Byle kamień trwalszy od wspomnień. Sens bardziej kruchy niż człowiek.

Co zrobić ze zbędnym cmentarzem.

Krawężniki w zoo. Murek w kwaterze Armii Czerwonej. Pergole. Mitingi aa. Nazywam się Szmul Zbytkower i sam już o sobie nie pamiętam. Fragmenty macew chronią brzegi Wisły. Kto mnie uchroni przed wiecznością.

Kto mnie uchroni przed chwilą.

Czas wypacza odbicia pamięci, deformuje, kaleczy, retuszuje, opowiada legendy na dobranoc. O diabłach, co dręczą umarłych. O świecie.

O końcu, lapidarium macew, o końcu. A dalej już tylko las i mur załatany na wylot.